Materialen

Hulp aan kinderen met sensorische integratiestoornissen kunnen wij als ouders of (onderwijs)professionals niet zelfstandig geven, hierbij hebben we echt hulp nodig van een fysiotherapeut of een ergotherapeut. Wel kunnen (onderwijs)professionals en ouders het kind in de (onderwijs)praktijk of in de thuissituatie helpen door zoveel mogelijk sensopathisch spel aan te bieden. Dit kan zowel een preventieve als curatieve werking hebben (in overleg met professionele hulp).

Aanbieden van materialen

Houdt bij het aanbieden van materialen altijd rekening met de ontwikkelingsleeftijd van het kind. Stopt het kind bijvoorbeeld nog veel in de mond kies dan voor bijvoorbeeld water of manna.

Bij het aanbieden van ongevormde materialen is het van belang het kind zoveel mogelijk eerst zelfstandig te laten exploreren. Probeer als (onderwijs)professional of ouder eerst zoveel mogelijk te observeren. Wat doet het kind met het materiaal? Wat zie je aan de gezichtsuitdrukking? Wat vertelt het kind je? Je zal zien dat zonder onze bemoeienis het kind zich steeds beter gaat concentreren (Weterings & Plamper, 2016). Tijdens het sensopathische spel gaat het vooral om het plezier!
Pas na het observeren of het verkennen kan er verbinding gezocht worden. Hierbij volg je de handelingen die het kind maakt en ga je het kind nadoen (Boland et al., 2022). In de interactie met het kind moeten we waken voor teksten als "Wat ben je aan het maken?" of "Dat is mooi!". Het jonge kind is vaak helemaal nog niet bezig met iets maken, maar echt nog aan het ervaren. Het gaat ook niet om het eindresultaat, iets "moois" maken, maar om het proces van het beleven, waarnemen en ervaren (Weterings & Plamper, 2016). 
Vanuit verbinding zouden we eventueel ook kunnen gaan verrijken. Zo zouden we bijvoorbeeld een schepje of een zeef toe kunnen voegen om zo een extra dimensie aan het spel te kunnen geven (Boland et al., 2022).

Hieronder staan enkele voorbeelden van materialen die we aan kunnen bieden voor het sensopathische spel. Voordat we over gaan op die materialen, is er nog één ding waar we rekening mee moeten houden.... Het kan een rommel worden! 

Zand

Zand heeft een grote aantrekkingskracht op kinderen. Heerlijk voelen met de handen of voeten, een berg maken en weer kapot maken. De mogelijkheden zijn eindeloos. 
 

Klei

Wilt u liever geen chemische klei, dan is deze ook heel makkelijk zelf te maken. Via de zoekmachine vindt u zo diverse recepten. Om niet alleen het tastzintuig aan te spreken, maar ook de reuk te stimuleren kunt u bijvoorbeeld ook speculaaskruiden toevoegen om pepernotenklei te maken!

Waterparels

Voor een kind is het al een hele belevenis om de waterparels te zien groeien! Eerst zijn het kleine spikkeltjes, na toevoeging van water groeien ze uit tot grotere gelballetjes. 

Bloem

Bloem of meel stuift heerlijk alle kanten op. Leuk om te ontdekken wat er gebeurt als we water toevoegen!

Knopen

Geef het kind een ouderwetse knopenkist met allerlei knopen met verschillende vormen en texturen en het kind kan uren bezig zijn. Het oudere kind gaat misschien al sorteren met de knopen.

Water

Naast zand is ook water een favoriet bij het jonge kind. Water geeft ook de mogelijkheid om het drijven en zinken van toegevoegde materialen te ontdekken. Voor een andere ervaring zou u het kind ook eens met lauwwarm water kunnen laten spelen.

Verf

Bij het gebruik van verf is het voor de sensorische integratie vooral van belang om het kind eerst met de vingers en handen te laten verven. Voor de echte durfals onder ons zouden we het kind zelfs over een doek kunnen laten lopen met verf aan de voeten.
Voeg ook eens zout of zand toe aan de verf om zo de textuur te veranderen. 

Scheerschuim

Meerdere zintuigen worden aangesproken tijdens het spelen met scheerschuim. Tast, zicht, gehoor en uiteraard reuk.

Rijst / Macaroni / Mais / Erwten

Ik ben mij er bewust van dat mensen er om verschillende redenen moeite mee kunnen hebben dat er gespeeld wordt met eten. Toch noem ik deze materialen als optie voor sensopathisch spel.
De keuze om er wel of niet voor te kiezen is een persoonlijke.
Mijn ervaring is dat als bijvoorbeeld de rijst na het spelen goed opgeborgen wordt, deze lang goed blijft. Zo kan het kind er op een later moment nogmaals mee spelen.